Sengoku ขุนศึกเลือดทรนง - Miyashita Hideki
เรื่อง Sengoku ขุนศึกเลือดทรนง
โดย Hideki Miyashita
เซนโกคุ กอนเบ - โอดะ โนบุนากะ - คิโนชิตะ โทคิจิโร่ - อาเคจิ จูเบ -
ในปีเอโรคุที่ 10 โอดะ คาซึซาโนะสึเกะ โนบุนากะ แห่งโอวาริ ยึดปราสาทอินาบะยามะของ ไซโต ทัตซึโอกิ แห่งแคว้นมิโนะ ในกลุ่มซามูไรของปราสาม มีเด็กหนุ่ม ไซโต เซนโกคุ กอนเบ ฮิเดฮิสะ ที่เพิ่งอายุสิบห้าปี กอนเบเป็นลูกชายคนที่สี่ มีพละกำลังแต่เด็กจึงได้เป็นลูกบุญธรรมของอิโยะแห่งตระกูลฮางิวาระตั้งแต่อายุห้าขวบ (ในเล่มแรกบอกว่าสูง 5 ชาคุ 7 ซุน หรือ 172.7 เซนติเมตร ซึ่งสมัยนั้นก็ถือว่าสูงมาก) แต่ถูกเรียกกลับสกุลเซนโกคุเพราะพี่ชายตายหมด กอนเบรักสาวใช้ โอโจ แต่เด็ก เมื่อปราสาทแตก กอนเบขอให้โอโจหนีไปกับเจ้านาย ส่วนตนเองขี่ม้าบุกฝ่าออกไป โดยสัญญาว่าจะพบกันใหม่
กอนเบถูก ชิบาตะ กอนโรคุ คัตสึอิเอะ (อาโกะ) จับตัวได้ เพราะประทับใจกับความแข็งแกร่งของการสู้บนหลังม้าในยุคที่ซามูไรลงจากม้าก่อนสู้ จึงช่วยรักษาอาการบาดเจ็บก่อนส่งเข้าลานประหาร โชคดีที่โนบุนากะแสดงความสนใจ กอนเบได้สู้กับข้ารับใช้เด็ก โฮริ คิวทาโร่ จนโนบุนากะส่งไปเป็นลูกน้องของ คิโนชิตะ โทคิจิโร่ ฮิเดโยชิ (หนูโกร๋น)
โทคิจิโร่ มีน้องชาย คิโนชิตะ โคอิจิโร่ ฮิเดนากะ เป็นที่ปรึกษา กลัวภรรยา เนเนะ แต่ก็ชอบมั่วผู้หญิง ไม่ชอบการสู้รบและเน้นการเจรจา เมื่อโนบุนากะซ้อมรบเพื่อเลือกกองกำลังโฮโระแดงดำที่ผู้เข้าร่วมมีแต่ระดับเทพ โทคิจิโร่ก็คิดยอมแพ้ ถึงรู้จักดาราแห่งขุนเขาโบได ทาเคนากะ ฮัมเป ชิเงฮารุ อัจฉริยะที่ยึดปราสาทอินาบะยามะด้วยคนสิบหกคนก็ไม่กล้าขอความช่วยเหลือ จนกอนเบออกหน้าจนได้ฮัมเบมาช่วย
ในการซ้อมรบที่โทคิจิโร่เจอชิบาตะ ฮัมเบให้พลธนูและพลหอกแลกอาวุธ แกล้งถอยแล้วเปลี่ยนอาวุธ โจมตีในทิศทางที่ไม่คาดคิดจนเกือบชนะ โทคิจิโร่ฮึกเหิมจนนำการบุกเอง กอนเบที่ทำพลาดสู้กับ คานิ ไซโซ โยชินากะ ก็ได้รับคำชมจากโนบุนากะ
หน้าที่ของนักรบจะเห็นได้เมื่อผิดพลาด จะคว้านท้องหนีความรับผิดชอบ หรือจะใช้พลังชีวิตข้ามเส้นตายทำความดีความชอบที่เหนือกว่าความผิดพลาด ... นักรบของกองทัพข้า ถ้ามัวแต่กลัวความผิดพลาดจนไม่ทำอะไรเลยก็คือความเลวร้าย และถ้าผิดพลาดแล้วยิ่งปิดบังก็ยิ่งเลวร้ายเข้าไปใหญ่ เมื่อถึงตอนนั้นก็จะตัดหัวทันทีไม่มียั้งมือ
ในปีเอโรคุที่ 11 อาชิคางะ โยชิอากิ น้องชายของโชกุนคนที่ 13 อาชิคางะ โยชิเทรุ ขอความช่วยเหลือจากไดเมียวเพื่อกลับไปรับตำแหน่งโชกุนที่เมืองหลวง มีเพียงโนบุนากะที่ตอบรับ พากองทัพเข้าเมืองหลวง โดยใช้โทษตัดหัวห้ามทหารเข้าใกล้สตรีหรือขโมย โอโจที่อยู่ในกลุ่มสาวใช้ของ ไซโต อุเฮียวเอไทฮิซึ ทัตสึโอกิ ที่มาบริวารเร่รอนไปอยู่ที่ชานเมืองโตเกียว ได้รับคำสั่งมาสอดแนม แต่ก็ไม่กล้าพบ
ในปีเอโรคุที่ 12 ทัตสึโอกิ ที่สนับสนุนโชกุนคนที่ 14 อาชิคางะ โยชิฮิเดะ ที่เพิ่งเสียชีวิต ฉวยโอกาสที่มิโยชิและโนบุนากะกลับกิฟุ เข้าโจมตีโชกุนโยชิอากิที่วัดฮอนโกคุในสงครามโรคุโจ หลังฝ่ายโยชิอากิเพลี่ยงพล้ำ ก็ได้ อาเคจิ จูเบ มิซึฮิเดะ ช่วยยันไว้จนตระกูลอาซาฮิ ส่งข้ารับใช้ อิโซโนะ ทันบาโนะคามิ คาซึมาสะ และ ยามาซากิ ชินเป โยชิฮิเดะ มาช่วยทัน โทคิจิโร่ที่ยกพลเสริมจากชานเมืองหลวงไม่มีผลงานอะไร เมื่อโนบุนากะมาถึงก็ได้ลงโทษ และชื่นชมน้องเขย อาซาอิ บิเซนโนคามิ นากามาสะ ผู้เป็นสามีของ โออิจิ น้องสาวของโนบุนากะ
เก็งกิปีแรก โนบุนากะยกทัพปราบ อาซากุระ โยชิคาเงะ เพื่อแย่งชิงท่าเทียบเรือซึรุกะที่ควาบคุมเส้นทางกระจายสินค้า โทคิจิโร่มีผลงานนำทัพบุกปราสาทคาเนะกะซากิผ่านทุ่งโคลนโดยการพราง อาซากุระเป็นพันธมิตรกับอาซาอิ ทำให้นากามาสะที่เป็นคนกลางลำบากใจมาก พ่อ อาซาอิ ฮิซามาสะ ยังรวบรวมกำลังเข้าล้อมโนบุนากะจากด้านหลัง ทัตสึโอกิยังแอบใช้นางบำเรอของตระกูลอาซากิปล่อยข่าวลือและยุยงให้เกิดความไม่เชื่อใจ
โนบุนากะต้องถอยหนีอย่างลำบาก ให้โทคิจิโร่นำกำลังสามพันเป็นทัพระวังท้ายที่พูดได้ว่าหมดทางรอด แต่ก็ได้ทัพปืนของ โฮริ คิวทาโร่ ฮิเดมาสะ, ชิบาตะ ซุริโนะสุเกะ คัตซึอิเอะ อนุญาตให้ คานิ ไซโซ โยชินากะ เข้าร่วม และเด็กหนุ่ม ซาคาอิ คิวโซ ก็อาสา โทคิจิโร่นำทัพสามพันสกัดกองทัพอาซากุระจำนวนสองหมื่นที่สันเขา แล้วสมทบกับทัพของ อาเคจิ มิซึฮิเดะ ที่ปราสาทคาเนะกะซากิ สังหารกองทัพของอาซากุระที่ตามมา และหนีถึงเกียวโตได้ 347 นาย
เริ่มสงครามอาเนะกาวะ จุดยุทธศาสตร์ป้องกันของอาซาอิคือปราสาททาเคคุราเบะในซากาตะของ โฮริ จิโร่ ฮิเดมุระ ที่สับสนกับเหตุการณ์ ทาเคนากะ ฮัมเป ที่เข้าพวกโอดะแล้วก็พูดให้ ยามาซากิ ชินเป สงสัยและบีบให้โฮริหนี โทคิจิโร่ยกกำลังมาป้องกันโฮริและยึดปราสาททาเคคุราเบะ โนบุนากะนำกองทัพสองหมื่นสามรวมกับของ โตกุกาวะ จิโร่ซาบุโร่ อิเอยาสึ ผู้ครองแคว้นมิคาวะ เพิ่มอีกห้าพันล้อมปราสาทโอดานิ ตั้งกำลังที่เขาโทราโกเซะ
ทาเคนากะ ฮัมเป ใช้การโจมตีปราสาทย่อยเพื่อบีบให้ปราสามหลักยกกำลังออกมาช่วยเหลือ โออิจิต้องการเชิดสามีขึ้นมาแทนพี่ชายก็ให้พันธมิตรอาซาอิและอาซากุระออกรบ
เรื่องนี้ชัดเจนแต่ต้นว่าเล่าชีวิตของของ เซนโกคุ ฮิเดฮิสะ (1552-1614) ไดเมียวแห่งโคะโมโระ ดำเนินเรื่องด้วยความร้อนแรงแบบชีวิตซามูไรที่เปลี่ยนนายหลายครั้ง อยู่รอดจนแก่ตาย มีทายาทเป็นไดเมียวต่อมา ถือว่าประสบความสำเร็จมาก โดยเฉพาะถ้าคิดว่ายุคนั้นเอะอะก็คว้านท้อง
เนื่อเรื่องตามประวัติศาสตร์ค่อนข้างมาก อ่านยากหน่อยตรงตัวละครเยอะมากและชื่อที่มาแบบจัดเต็ม (แต่ จขบ. ชอบนะคะ) ลายเส้นออกแนวกระด้าง หน้าตาไม่ค่อยดูดี แต่ก็เหมาะสมกับเรื่องดี สรุปว่าน่าสนใจแนวอนุรักษ์นิยมหน่อยค่ะ
ที่มา
[1] Kikuchi Syota. Sengoku ขุนศึกเลือดทรนง (Sengoku). Siam Inter Comics, เล่ม 1-4, 2565 (ต้นฉบับ 2004-2005).
รายการการ์ตูนญี่ปุ่น
โดย Hideki Miyashita
ในปีเอโรคุที่ 10 โอดะ คาซึซาโนะสึเกะ โนบุนากะ แห่งโอวาริ ยึดปราสาทอินาบะยามะของ ไซโต ทัตซึโอกิ แห่งแคว้นมิโนะ ในกลุ่มซามูไรของปราสาม มีเด็กหนุ่ม ไซโต เซนโกคุ กอนเบ ฮิเดฮิสะ ที่เพิ่งอายุสิบห้าปี กอนเบเป็นลูกชายคนที่สี่ มีพละกำลังแต่เด็กจึงได้เป็นลูกบุญธรรมของอิโยะแห่งตระกูลฮางิวาระตั้งแต่อายุห้าขวบ (ในเล่มแรกบอกว่าสูง 5 ชาคุ 7 ซุน หรือ 172.7 เซนติเมตร ซึ่งสมัยนั้นก็ถือว่าสูงมาก) แต่ถูกเรียกกลับสกุลเซนโกคุเพราะพี่ชายตายหมด กอนเบรักสาวใช้ โอโจ แต่เด็ก เมื่อปราสาทแตก กอนเบขอให้โอโจหนีไปกับเจ้านาย ส่วนตนเองขี่ม้าบุกฝ่าออกไป โดยสัญญาว่าจะพบกันใหม่
กอนเบถูก ชิบาตะ กอนโรคุ คัตสึอิเอะ (อาโกะ) จับตัวได้ เพราะประทับใจกับความแข็งแกร่งของการสู้บนหลังม้าในยุคที่ซามูไรลงจากม้าก่อนสู้ จึงช่วยรักษาอาการบาดเจ็บก่อนส่งเข้าลานประหาร โชคดีที่โนบุนากะแสดงความสนใจ กอนเบได้สู้กับข้ารับใช้เด็ก โฮริ คิวทาโร่ จนโนบุนากะส่งไปเป็นลูกน้องของ คิโนชิตะ โทคิจิโร่ ฮิเดโยชิ (หนูโกร๋น)
โทคิจิโร่ มีน้องชาย คิโนชิตะ โคอิจิโร่ ฮิเดนากะ เป็นที่ปรึกษา กลัวภรรยา เนเนะ แต่ก็ชอบมั่วผู้หญิง ไม่ชอบการสู้รบและเน้นการเจรจา เมื่อโนบุนากะซ้อมรบเพื่อเลือกกองกำลังโฮโระแดงดำที่ผู้เข้าร่วมมีแต่ระดับเทพ โทคิจิโร่ก็คิดยอมแพ้ ถึงรู้จักดาราแห่งขุนเขาโบได ทาเคนากะ ฮัมเป ชิเงฮารุ อัจฉริยะที่ยึดปราสาทอินาบะยามะด้วยคนสิบหกคนก็ไม่กล้าขอความช่วยเหลือ จนกอนเบออกหน้าจนได้ฮัมเบมาช่วย
ในการซ้อมรบที่โทคิจิโร่เจอชิบาตะ ฮัมเบให้พลธนูและพลหอกแลกอาวุธ แกล้งถอยแล้วเปลี่ยนอาวุธ โจมตีในทิศทางที่ไม่คาดคิดจนเกือบชนะ โทคิจิโร่ฮึกเหิมจนนำการบุกเอง กอนเบที่ทำพลาดสู้กับ คานิ ไซโซ โยชินากะ ก็ได้รับคำชมจากโนบุนากะ
หน้าที่ของนักรบจะเห็นได้เมื่อผิดพลาด จะคว้านท้องหนีความรับผิดชอบ หรือจะใช้พลังชีวิตข้ามเส้นตายทำความดีความชอบที่เหนือกว่าความผิดพลาด ... นักรบของกองทัพข้า ถ้ามัวแต่กลัวความผิดพลาดจนไม่ทำอะไรเลยก็คือความเลวร้าย และถ้าผิดพลาดแล้วยิ่งปิดบังก็ยิ่งเลวร้ายเข้าไปใหญ่ เมื่อถึงตอนนั้นก็จะตัดหัวทันทีไม่มียั้งมือ
ในปีเอโรคุที่ 11 อาชิคางะ โยชิอากิ น้องชายของโชกุนคนที่ 13 อาชิคางะ โยชิเทรุ ขอความช่วยเหลือจากไดเมียวเพื่อกลับไปรับตำแหน่งโชกุนที่เมืองหลวง มีเพียงโนบุนากะที่ตอบรับ พากองทัพเข้าเมืองหลวง โดยใช้โทษตัดหัวห้ามทหารเข้าใกล้สตรีหรือขโมย โอโจที่อยู่ในกลุ่มสาวใช้ของ ไซโต อุเฮียวเอไทฮิซึ ทัตสึโอกิ ที่มาบริวารเร่รอนไปอยู่ที่ชานเมืองโตเกียว ได้รับคำสั่งมาสอดแนม แต่ก็ไม่กล้าพบ
ในปีเอโรคุที่ 12 ทัตสึโอกิ ที่สนับสนุนโชกุนคนที่ 14 อาชิคางะ โยชิฮิเดะ ที่เพิ่งเสียชีวิต ฉวยโอกาสที่มิโยชิและโนบุนากะกลับกิฟุ เข้าโจมตีโชกุนโยชิอากิที่วัดฮอนโกคุในสงครามโรคุโจ หลังฝ่ายโยชิอากิเพลี่ยงพล้ำ ก็ได้ อาเคจิ จูเบ มิซึฮิเดะ ช่วยยันไว้จนตระกูลอาซาฮิ ส่งข้ารับใช้ อิโซโนะ ทันบาโนะคามิ คาซึมาสะ และ ยามาซากิ ชินเป โยชิฮิเดะ มาช่วยทัน โทคิจิโร่ที่ยกพลเสริมจากชานเมืองหลวงไม่มีผลงานอะไร เมื่อโนบุนากะมาถึงก็ได้ลงโทษ และชื่นชมน้องเขย อาซาอิ บิเซนโนคามิ นากามาสะ ผู้เป็นสามีของ โออิจิ น้องสาวของโนบุนากะ
เก็งกิปีแรก โนบุนากะยกทัพปราบ อาซากุระ โยชิคาเงะ เพื่อแย่งชิงท่าเทียบเรือซึรุกะที่ควาบคุมเส้นทางกระจายสินค้า โทคิจิโร่มีผลงานนำทัพบุกปราสาทคาเนะกะซากิผ่านทุ่งโคลนโดยการพราง อาซากุระเป็นพันธมิตรกับอาซาอิ ทำให้นากามาสะที่เป็นคนกลางลำบากใจมาก พ่อ อาซาอิ ฮิซามาสะ ยังรวบรวมกำลังเข้าล้อมโนบุนากะจากด้านหลัง ทัตสึโอกิยังแอบใช้นางบำเรอของตระกูลอาซากิปล่อยข่าวลือและยุยงให้เกิดความไม่เชื่อใจ
โนบุนากะต้องถอยหนีอย่างลำบาก ให้โทคิจิโร่นำกำลังสามพันเป็นทัพระวังท้ายที่พูดได้ว่าหมดทางรอด แต่ก็ได้ทัพปืนของ โฮริ คิวทาโร่ ฮิเดมาสะ, ชิบาตะ ซุริโนะสุเกะ คัตซึอิเอะ อนุญาตให้ คานิ ไซโซ โยชินากะ เข้าร่วม และเด็กหนุ่ม ซาคาอิ คิวโซ ก็อาสา โทคิจิโร่นำทัพสามพันสกัดกองทัพอาซากุระจำนวนสองหมื่นที่สันเขา แล้วสมทบกับทัพของ อาเคจิ มิซึฮิเดะ ที่ปราสาทคาเนะกะซากิ สังหารกองทัพของอาซากุระที่ตามมา และหนีถึงเกียวโตได้ 347 นาย
เริ่มสงครามอาเนะกาวะ จุดยุทธศาสตร์ป้องกันของอาซาอิคือปราสาททาเคคุราเบะในซากาตะของ โฮริ จิโร่ ฮิเดมุระ ที่สับสนกับเหตุการณ์ ทาเคนากะ ฮัมเป ที่เข้าพวกโอดะแล้วก็พูดให้ ยามาซากิ ชินเป สงสัยและบีบให้โฮริหนี โทคิจิโร่ยกกำลังมาป้องกันโฮริและยึดปราสาททาเคคุราเบะ โนบุนากะนำกองทัพสองหมื่นสามรวมกับของ โตกุกาวะ จิโร่ซาบุโร่ อิเอยาสึ ผู้ครองแคว้นมิคาวะ เพิ่มอีกห้าพันล้อมปราสาทโอดานิ ตั้งกำลังที่เขาโทราโกเซะ
ทาเคนากะ ฮัมเป ใช้การโจมตีปราสาทย่อยเพื่อบีบให้ปราสามหลักยกกำลังออกมาช่วยเหลือ โออิจิต้องการเชิดสามีขึ้นมาแทนพี่ชายก็ให้พันธมิตรอาซาอิและอาซากุระออกรบ
[09/08/23, 03/02/26, 28/04/26]
เรื่องนี้ชัดเจนแต่ต้นว่าเล่าชีวิตของของ เซนโกคุ ฮิเดฮิสะ (1552-1614) ไดเมียวแห่งโคะโมโระ ดำเนินเรื่องด้วยความร้อนแรงแบบชีวิตซามูไรที่เปลี่ยนนายหลายครั้ง อยู่รอดจนแก่ตาย มีทายาทเป็นไดเมียวต่อมา ถือว่าประสบความสำเร็จมาก โดยเฉพาะถ้าคิดว่ายุคนั้นเอะอะก็คว้านท้อง
เนื่อเรื่องตามประวัติศาสตร์ค่อนข้างมาก อ่านยากหน่อยตรงตัวละครเยอะมากและชื่อที่มาแบบจัดเต็ม (แต่ จขบ. ชอบนะคะ) ลายเส้นออกแนวกระด้าง หน้าตาไม่ค่อยดูดี แต่ก็เหมาะสมกับเรื่องดี สรุปว่าน่าสนใจแนวอนุรักษ์นิยมหน่อยค่ะ
[09/08/23]
ที่มา
[1] Kikuchi Syota. Sengoku ขุนศึกเลือดทรนง (Sengoku). Siam Inter Comics, เล่ม 1-4, 2565 (ต้นฉบับ 2004-2005).
รายการการ์ตูนญี่ปุ่น
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น