Th Mad Bookworm, aka Jackfruit-k

เรื่อง Blue Giant & Blue Giant Supreme โดย Ishizuka Shinichi Blue Giant มิยาโมโตะ ได เป็นนักเรียนปีสามที่โรงเรียนมัธยมปลายอาโอบะที่สองที่เมืองเซนไดจังหวัดมิยากิ ครอบครัวมีพ่อที่เป็นผู้จัดการซุปเปอร์มาร์เก็ต พี่ชาย มาซายูคิ ที่ทำงานในโรงงานเคมีตั้งแต่จบมัธยมปลาย แต่ก็แวะมาดูแลน้อง และน้องสาว อายากะ ไดเล่นบาสเกตบอลตั้งแต่มัธยมหนึ่งถึงหก ทำงานพิเศษที่ปั๊มน้ำมัน สนใจเพลงแจ๊สเพราะเพื่อนสนิทสมัยมัธยมต้น คอนโด้ ชูเฮ ชวนไปฟัง ส่วนเพื่อนที่อยากเรียนเปียโนแจ๊สต่อกลับเบนเข็มไปสอบเข้าแพทย์ศาสตร์ตามครอบครัว ไดหัดเป่าแซกโซโฟนเองที่ริมแม่น้ำฮิโรเสะจนมีกำลังปอดดีมาก ไดที่กำลังจะจบมัธยมปลายมีความฝันเป็นนักดนตรีแจ๊ส พี่ชายช่วยซื้อเครื่องดนตรีให้ โอกุมะ เจ้าของร้านเครื่องดนตรีฮิโรเสะเลยแนะนำให้ไปไลฟ์กับวงตนตรีที่ร้านแจ๊สบาร์เบิร์ดของ คาวานิิชิ แต่ล้มเหลวไม่เป็นท่า ผู้ชมโวยวายว่าหนวกหูจนต้องหยุดเล่นกลางคัน แต่ไดก็พยายามฝึกเล่นต่อ ช่วงงานเทศกาลได้เดินเล่นกับสมาชิกชมรมว่ายน้ำ มิวะ มาอิ คาวานิชิชอบเสียงดนตรีของได จึงพาไปแนะนำตัวให้นักแต่งเพลงและครูสอนดนตรี ยุอิ จนถูกใจในความก...

เรื่อง ขงเบ้งเจาะเวลามาปั้นดาว เรื่องโดย Yuto Yotsuba ภาพโดย Ryo Ogawa หลัง จูกัดเหลียง หรือ ขงเบ้ง ตายในปี 234 ก็โผล่มาที่ชิบุยะในร่างหนุ่มตอนงานฮาโลวีน (ตอนแรกขงเบ้งนึกว่าเป็นขุมนรก) คนที่นึกว่าขงเบ้งแต่งคอสเพลย์ก็ถูกลากไปคลับจนเมาแอ๋ ได้สาวนักร้อง ซึกิมิ เอย์โกะ หรือ EIKO ช่วยพาไปนอนที่บ้านและสอนให้ใช้ชีวิตในสมัยปัจจุบัน ทั้งยังพาไปทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์ที่ BB เลาจน์ ที่เจ้าของ โคบายาชิ เป็นแฟนสามก๊กแต่หาคนคุยด้วยไม่ได้ จึงยินดีที่ได้ขงเบ้งมาเป็นลูกน้อง (โดยมีตอนพิเศษท้ายเล่มเรื่องการหาที่อยู่ของขงเบ้งที่ทำเอาเซลส์จะบ้าตาย ) เอย์โกะเคยคิดฆ่าตัวตายแต่ได้โคบายาชิช่วย พามาที่คลับดูการแสดงของนักร้อง จนเอย์โกะอยากเป็นนักร้องบ้าง ขงเบ้งที่ได้ฟังเพลงของเอย์โกะแล้วประทับใจมาสามครั้งจึงเสนอตัวเป็นกุนซือเพื่อร่วมกันไปให้ถึงสันติสุขแห่งใต้หล้าที่ไม่เคยไขว่คว้าได้ (จขบ. งง) เริ่มโดยการเสนอเอย์โกะให้ไปแสดงในไลฟ์อีเวนท์ของคลับใหญ่ แต่ก็ถูกจัดเล่นในเวลาเดียวกับนักร้องที่ดังกว่า เพื่อให้ผู้ชมที่สามารถเดินไปมาระหว่างฟลอร์ได้มาอยู่ที่เวทีของตน ขงเบ้งเลยใช้แนวทางของค่ายกลทหารศิลาแปดประตูทำ...

เรื่อง เพลงรักสองหัวใจ โดย นาโอชิ อาราคาวะ อาริมะ โคเซย์ ถูกแม่สอนให้เล่นเปียโนเพื่อทำความฝันของตนเองที่ต้องการเป็นนักดนตรีแสดง ทั่วโลก ด้วยการซ้อมอย่างหนัก โคเซย์ ก็ได้รางวัลจากการประกวดแต่เด็กจนมีชื่อว่าเป็นอัจฉริยะ แต่หลังแม่ตายเมื่ออายุสิบเอ็ดปี ปมในใจโคเซย์ก็ระเบิดจนไม่ได้ยินเสียงเปียโนเมื่อเล่นไปได้กลางคัน ผ่านมาอีกสามปี โคเซย์ก็ขึ้นมัธยมสาม ไม่ได้เล่นเปียโนมาสองปีแล้ว เพื่อนสนิทที่โรงเรียนคือ ซาวาเบะ สึบากิ ที่บ้านติดกันและเล่นเบสบอลหญิง กับ วาตาริ เรียวตะ ที่เป็นประธานชมรมฟุตบอล วันหนึ่งสึบากิก็ชวนเพื่อนทั้งสองไปเที่ยวกับ มิยาโซโนะ คาโอริ ที่ยู่ในห้องเดียวกับสึบากิและชอบวาตาริ คาโอริมีพรสวรรค์ในการเล่นไวโอลินแบบเปล่งประกายอย่างรุนแรง เข้าแข่งในการประกวดดนตรีโทวะที่เป็นเวทีระดับประเทศที่ให้มีเปียโนเล่นประกอบ รอบแรกเป็นไวโอลินโซนาต้าหมายเลขเก้า Kreutze ของบีโธเฟ่น คาโอริเล่นแบบฉีกกฏทำให้ไม่ได้คะแนนแต่ถูกใจผู้ฟังได้รับคะแนน Popular Vote จากผู้ชมให้เข้ารอบสอง ในรอบสองเป็นเพลง Rondo Capriccioso ของแซ็ง-ซ็องส์ คาโอริเกลี้ยกล่อม (?) ให้โคเซย์เป็นนักบรรเลงประกอบ ที่ตอนแรก...