Rising ไรซิ่ง ม่านมายา - Himuro Saeko & Fujita Kazuko
เรื่อง Rising ไรซิ่ง ม่านมายา
เรื่องโดย Himuro Saeko ภาพโดย Fujita Kazuko
นิชินะ ยูกิ อยู่อเมริกากับพ่อ นิชินะ โนริโอะ หลังจบมัธยมต้น พ่อส่งกลับมาเข้าโรงเรียนมัธยมปลายที่ญี่ปุ่น โดยให้ไปอาศัยกับลุง นิชินะ โคโซ ที่เป็นนักประพันธุ์มีชื่อ แต่ยูกิเคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ที่โรงเรียนและอยากเรียนเต้นรำ สมัครไปสองแห่งไม่ผ่าน ก่อนได้เข้าโรงเรียนดนตรีมิยาโซโน่ทั้งที่ไม่ค่อยมีความสามารถ
หลังเข้าเรียน ยูกิที่ไม่ค่อยรู้เรื่องพบว่าโรงเรียนนี้ฝึกนักแสดงให้โอเปร่ามิยาโซโน่ที่เป็นวงหญิงล้วน เน้นดารานำที่แสดงเป็นผู้ชาย เช่น ไซ ฮิการุ โรงเรียนนี้อยู่ประจำ กลับบ้านได้ตอนสุดสัปดาห์ เพื่อนร่วมห้องคือ โอคาซากิ ซาโอโกะ ที่ยูกิเคยช่วยตอนสอบ ทำให้สนิทกันดี นักเรียนร่วมชั้นมีหลายคนที่ไม่พอใจยูกิ เช่น โคมุระ วาคาโกะ แต่นางแบบ อาชิเบะ คุนิโกะ มองว่ายูกิเป็นคู่แข่งที่น่ากลัว
ช่วงแรกยูกิมีปัญหามากในการเรียนเพราะขาดพื้นฐานในการเรียนดนตรี บัลเลต์ ลีลาศ นาฏศิลป์พื้นเมือง และละคร เช่น วิชาเต้นรำของอาจารย์ อิจิโนเสะ เรียว และวิชาละครของอาจารย์ นิชิซาวะ และ อิมะ อิซูมิ วิชาขับร้องของอาจารย์ อะดาจิ แต่ก็มีวิชาที่นักเรียนเริ่มเรียนเหมือนกัน เช่น ดนตรีพื้นเมืองที่เล่นโกโต
ยูกิถูกนินทาว่าใช้เส้นของลุงที่ผู้อำนวยการ มาเอดะ โทชิโร่ และนักเขียนบทละคร ทาคาชิ เคนจิ ทำงานด้วย ช่วงแรกยูกิเสียศูนย์จนทาคาชิที่เห็นแววเลยกระตุ้นด้วยการบอกให้ยูกิไปลาออก กลับทำให้ยูกิฮึดสู้ ความสามารถในการเรียนรู้เร็วก็ช่วยได้มาก ทั้งยังไม่มีปัญหาเรื่องนิสัยเก่าที่ติดมาจากผู้สอนก่อนหน้า ทำให้ตั้งตัวได้
ยูกิไปดูการแสดงของไอดอลกับพวกซาโอโกะ แต่ถูกพิธีกรลากขึ้นเวทีและได้แสดงการเต้น ซึ่งขัดกับกฏโรงเรียนที่ห้ามออกแสดงโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ได้คุนิโกะ ทาคาชิ และ มิซูชิม่า มานาบุ ที่รับผิดชอบเวทีไอดอล พูดจนได้รับโทษเล็กน้อย
เมื่อมีการสอบกลางภาค ยูกิได้ที่ 41 จาก 50 คน ซึ่งมีโอกาสตกออกมาก การสอบปลายภาคเป็นละครที่ให้เลือกระหว่างสามเรื่อง คือ 'สงครามแห่งความรัก' (ราชสำนักฝรั่งเศส/สเปน ปลายศตวรรษที่ 17) 'เพลิงรัก' (หญิงงานเมืองยุคต้อนโชวะ ผลงานของโคโซ) และ 'จอยซ์ โจ' (เด็กสาวอเมริกันที่เริ่มมีความรัก) คุนิโกะ วาคาโกะ และยูกิเลือกสงครามแห่งความรัก ส่วนซาโอโกะเลือกเพลิงรัก
เมื่อยูกิพบว่าตนเองเลือกบทผิด ควรจะเลือกจอยซ์ โจ มากกว่า และหมดเขตการเปลี่ยนบท เธอก็ต้องพยายามหาเอง ฝึกซ้อมกับหนุ่มที่เข้ามาจีบ โอมิ คาซูยะ นักเรียนค้นคว้าของคณะละครอัลโกในโกเบที่นำโดย มัตสึบาระ โอซามุ (ส่วนทาคาชิที่พยายามช่วยนี่คือปักธงชัดมาก) ยูกิดึงดันขึ้นเวทีด้วยบทใหม่ ถึงได้รับอนุญาตก็ทำให้นักเรียนที่ร่วมแสดงไม่พอใจและแกล้งออกจากเวทีจนยูกิต้องหาทางต่อบทเองจนไซที่มาเป็นกรรมการช่วยแสดงแทน ผลคือยูกิผ่านการสอบด้วยคะแนนดี ส่วนวาคาโกะตกออก
พวกยูกิขึ้นปีสองโดยเหลือนักเรียน 39 คน ในนักเรียนใหม่ที่เข้ามาที่โดดเด่นมากคือ ฟูคิโอะ คาโอรุ ที่ความจริงเป็นรุ่นพี่ แต่ประสบอุบัติเหตุตอนเกือยจบปีหนึ่งจนต้องลาออกแล้วมาสมัครใหม่ คาโอรุตัวสูงถึง 175 ซม ตั้งเป้าแสดงเป็นผู้ชายและมีกิริยาแบบผู้ชายได้เหมือนมาก คาโอรุได้รับอนุญาตให้มาเรียนกับปีสอง
นักเรียนปีสองต้องเลือกว่าจะแสดงบทผู้ชายหรือผู้หญิง ซึ่งถ้าเลือกได้ก็อยากแสดงเป็นผู้ชาย เพราะมีโอกาสเป็นดาราหลัก ยูกิแสดงความตั้งใจโดยการตัดผมสั้น นักเรียนฝึกตั้งแต่พื้นฐานท่าทางผู้ชาย เช่น การเดิน นั่ง
ในการจัดการแสดงของนักเรียนในงานประกาศผลผู้สมัครสอบที่เป็นการแสดงความสามารถของนักเรียนให้สาธารณชน คาโอรุและยูกิ ถูกเลือกให้แข่งเป็นตัวเอก ทาคาชิเสนอให้ทั้งสองคนอยู่กลุ่มฝึกเดียวกันและชนกันซึ่งหน้า ทาคาชิบอกคาซูยะให้เลิกคบกับยูกิเพื่อให้เธอสามารถก้าวไปข้างหน้า
โรงเรียนจัดละครชวนหัวประกอบดนตรีเรื่องใหม่ 'ตามหารัก' ที่แต่งโดยนิชิซาวะ เป็นเรื่องของนักสืบตามหาเด็กสาวหนีออกจากบ้าน คาโอรุเป็นนักสืบ บิลลี่, ยูกิเป็นน้องชาย พีท และคุนิโกะเป็นลูกสาวเศรษฐี เอ็มมิลี่ เบลล์ ในการแสดง ยูกิแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการจัดการเรื่องที่ไม่คาดคิดได้ดี (สมัยก่อนไม่รู้สึก แต่ตอนนี้เข้าใจว่าเป็นเรื่องใหญ่สำหรับวัฒนธรรมญี่ปุ่น) แต่มีปัญหาในการออกเสียงและร้องเพลงในช่วงหลัง (ตรงนี้แปลกใจว่าไม่มีการซ้อมใหญ่แสดงตั้งแต่ต้นจนจบหรือ) จนต้องใช้ตัวแสดงแทนในช่วงกลาง ก่อนได้แสดงการเต้นในช่วงสุดท้ายเอง
ผลงานของยูกิทำให้ไซคิดจะให้แสดงดับเบิ้ลแคสท์กับคาโอรุ แต่ทาคาชิไม่เห็นด้วย บอกให้ยูกิเปลี่ยนเป็นแสดงผู้หญิงเพราะข้อจำกัดด้านลักษณะร่างกายและเสียง เมื่อยูกิไม่ยอม ทาคาชิก็พาไปดูการซ้อมเรื่อง 'The Hot Desert of Arabia' ที่นำโดยนักแสดงผู้ชายอันดับสอง โคซากะ เร เป็น อับดุล, อิชิฮาระ ไค เป็น ลาดิน และ โทอาเกะ นาสึโนะ เป็นนางรำ ไลล่า และคนรักของลาดิน
ทาคาชิให้ยูกิฝึกซ้อมบทของไลล่าเองด้วย นาสึโนะเคยแสดงเป็นผู้ชายแต่เปลี่ยนมาเป็นผู้หญิงสองปี เป็นคู่แสดงที่ไคปักใจมาก เมื่อนาสึโนะเจ็บไม่สามารถขึ้นเวทีในช่วงแรกของฤดูการแสดง ตัวแทนไลล่ารับแรงกดดันไม่ไหวจนขอถอนตัวกลางทาง ทาคาชิจึงให้ยูกิออกแสดงแทน สร้างไลล่าในอีกรูปแบบหนึ่งจนประสบความสำเร็จ
ยูกิเปลี่ยนมาแสดงบทผู้หญิงทำให้เกิดความตึงเครียดกับเพื่อนร่วมชั้น ส่วนนาสึโนะขอลาออกเพราะอาการบาดเจ็บ ทาคาชิเขียนบทละครประกอบเพลงเรื่องใหม่ 'แรกรัก เลดี้แอน' ที่ดัดแปลงจาก 'โรมรำลึก' ให้ไคเป็นนักแต่งเพลงและนักร้อง ราล์ฟ เบคเคอร์ และยูกิเป็นเจ้าหญิง อังตัวจ์ ทำให้ คุซากะ โยชิเอะ ที่แสดงเป็นเลขา เอวาลีน ไม่พอใจที่เด็กใหม่ฝีมือด้อยได้บทนำ
เป้าหมายของทาคาชิคือออกจากกรอบของมิยาโซโน่่ ปะทะกับนิชิซาวะถึงจะต้องลาออกถ้าการแสดงไม่ประสบความสำเร็จ ส่วนยูกิก็ต้องฝึกกิริยาท่าทางของผู้หญิงใหม่ คาโอรุพบว่าที่ทาคาชิให้ยูกิฝึกบทผู้ชายก็เพื่อให้ฝึกเป็นผู้หญิงในรูปแบบของนาฏศิลป์พื้นบ้านที่ใช้ผู้ชายแสดงเป็นผู้หญิง เมื่อยูกิมีปัญหาในการปรับตัวเป็นเจ้าหญิง รู้เรื่องการเดิมพันของทาคาชิ บวกกับความเครียดที่นักแสดงขอออกจากบทกว่าครึ่งจนต้องลาพักที่บ้าน (จขบ. สงสัยว่าไม่มีใครไปดูเรื่องต้นฉบับว่าทำไมดังหรือ)
ระหว่างที่ยูกิไม่อยู่ โยชิเอะซ้อมเป็นอังตัวจ์ทำให้อื่นกลับมาเล่นต่อ จนยูกิกลับมาหลังทำความเข้าใจเรื่องการเล่นละครกับ มัตสึบาระ โอซามุ ที่เคยสอนทาคาชิ และทาคาชิไปตามเอง (มีจูบด้วย) การแสดงเรื่องนี้เป็นที่สนใจของนักแสดงบทหญิงอย่างมาก การออกแสดงที่โรงละครเล็กก็มีผลตอบรับดีมากด้วย เปิดแสดง 24 รอบ ผู้ชม 13,000 คน ดันให้ยูกิกลายเป็นดารามีชื่อทันที
หลังยูกิจบการศึกษา ผู้อำนวยการจับคู่ไคและยูกิ แสดงเป็นลาดินและไลล่าต่อที่โรงละครใหญ่ในโตเกียว ยูกิเข้าคณะอย่างเป็นทางการ พบบรรยากาศการทำงานใหม่ มีรุ่นพี่ปีสาม มิซูสุ โยโกะ เป็นผู้แสดงแทนบทไลล่า ทาคาชิเตือนว่าต้องรักษาบทของตัวเองด้วยตัวเอง ในขณะทาคาชิเองก็รู้สึกว่าดึงยูกิมาใช้งานเร็วเกินไป ความโด่งดังของยูกิได้กลายเป็นอันตราย คาซูยะก็เตือนยูกิด้วย
นิชิซาวะสร้างละครเรื่องใหม่จากผลงายของโคโซ 'ลีลาศครั้งสุดท้าย' เพื่อออกแสดงที่โรงละครใหญ่ในเดือนสิงหาคม ซึ่งเป็นช่วงพักร้อนที่การแข่งขันสูง ทั้งยังมีคู่แข่งคือโรงละครโตโฮที่แสดงเรื่องเดียวกัน นิชิซาวะจึงให้ให้ไซและยูกิแสดงนำ ตอนแรกยูกิปฏิเสธเพราะไม่อยากใช้เส้นสาย แต่ก็เปลี่ยนใจเมื่อทาคาชิเกลี้ยกล่อม
'ลีลาศครั้งสุดท้าย' เป็นเรื่องรักรันทดของภรรยาขุนนางกับนายทหารหนุ่ม ไซเป็นพันตรี คริสโตเฟอร์ ออลฟอร์ด, ยูกิเป็น เซตะ ภรรยาขุนนาง ไนโต และซาโยโกะได้บทหญิงงามเมืองและตัวแทนเซตะ เซตะเคยเป็นหญิงงามเมืองที่ถูกไถ่ถอน มีชีวิตอย่างถูกสามีกดขี่ ซึ่งไม่เหมาะกับยูกิอย่างมาก (โดยส่วนตัวคือไม่เข้าใจว่าเลือกยูกิออกมาได้อย่างไร)
ไคที่เป็นห่วงผิดหวังกับทาคาชิอย่างมากที่ไม่ห้ามยูกิและพยายามเตือน ยูกิพยายามจนออกแสดงและได้รับความชื่นชอบจากผู้ชม แต่ไม่นานก็ประสบอุบัติเหตุบนเวทีขาแพลง ซาโยโกะแสดงแทนระหว่างที่พัก ทำให้ยูกิพบว่าตนเองไม่มีความสามารถในการแสดงเท่า ที่ได้รับความชื่นชมเป็นเพราะผู้ชมชอบเป็นการส่วนตัว
ยูกิยิ่งเคว้งเมื่อละครเดือนพฤศจิกายนของนิชิซาวะก็จะใช้ภาพลักษณ์ของแอนอีก หนึไปปรึกษาคาซูยะ ไปคณะละครอัลโก พบมัตสึบาระ ก่อนกลับไปสารภาพรักกับทาคาชิ เมื่อถูกปฏิเสธก็ต้องการพิสูจน์ตนเอง ลาออกทางมิยาโซโน่ และไปฝึกทึ่อัลโก แต่สัญญากับมิยาโซโน่ทำให้ขึ้นแสดงไม่ได้ ลองหาทางอื่น ไปคัดตัวละครแล้วก็เจอการล็อคคน
ยูกิไปคัดตัวสำหรับการแสดงที่เธียเตอร์วีก้า เรื่อง 'เมอรี่ ทีน่า' ของนักเขียนบทอิสระ คุราตะ โกโร่ ที่รุ่นเดียวกับเคนจิ ดารานำคือ อิงูจิ มาริโกะ ที่แยกกับทาคาชิที่ต้องการอยู่ด้านละคร มาโตด้านโทรทัศน์ เป็นพรีเซนเตอร์สินค้าจำนวนมาก รวมถึงซีกัลที่เป็นสปอนเซอร์ละครด้วย มาริโกะเล่นบท ทีน่า อริสัน นักแสดงชื่อดังที่มีพื้นหลังโหดร้าย ส่วนยูกิเป็น แพ็ททริเซีย ดาราหน้าใหม่ที่ต้องการชิงตำแหน่งของทีน่า
เดิมคุราตะต้องการทำลายยูกิเพื่อจัดการทาคาชิ ส่วนมาริโกะก็ต้องการจัดการยูกิเพราะทาคาชิ แต่ยูกิก็สามารถทำให้เป็นที่ต้องการได้ ผ่านข้อจำกัดของประสบการณ์ด้านความรัก เกือบได้แสดงแทนมาริโกะเมื่อสปอนเซอร์ไม่พอใจบททีน่าที่ทำให้ภาพลักษณ์ของมาริโกะเสียหาย แต่ในที่สุดก็ผ่านไปได้ ละครประสบความสำเร็จ
ยูกิกับมิยาโซโน่ไปแสดงละครเรื่องใหม่ของทาคาชิ 'สายตาเย็นชาอุทิศแต่มิโมซ่า' โดยยูกิเป็นสาวนักร้อง มิโมซ่า คู่กับไคที่รับบทมือสังหาร อัลฟอนส์ ชาวอาร์เมเนียที่หลบหนีไปปารีสหลังการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ โดยไคขึ้นเป็นดารานำบทชายอันดับหนึ่งหลังจากไซลาออก ทาคาชิจะออกจากมิยาโซโน่หลังจบละคร และยูกิก็พร้อมจะเผชิญบทใหม่ด้วยกัน
เนื่องจากได้ข่าวว่าคณะละครทาคาราซุกะเรวิว จะมาแสดงที่ไทย เลยทำให้นึกถึงเรื่องนี้และไปหามาอ่านซ้ำ ในภาพรวมก็เป็นเรื่องโชโจที่ตัวเอกหญิงพยายามพัฒนาตัวเองขึ้นเรื่อยๆ มีความรักมาเกี่ยวข้องบ้าง เนื่องจากสังคมที่มีความกำกับสูง เลยเอาการที่ยูกิเดิบโดในอเมริกามาเป็นตัวสร้างเหตุผลของการออกนอกกรอบ ถือเป็นเรื่องคลาสสิคในสายเรื่องหนึ่ง
หลังจากที่ทิ้งระยะการอ่านจากครั้งที่แล้วจนแก่ -_-" ก็รู้สึกว่ามีความแตกต่างในความรู้สึกพอสมควร ตอนเริ่มเรื่องยูกิอายุสิบหกคือเด็กมัธยมปลายธรรมดา ทาคาชิที่เริ่มอายุยี่สิบสามก็คิดว่าค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับประสบการณ์ในการทำงานหลังจบการศึกษา แต่ทั้งนี้เรื่องทาคาชิแอบจดการให้ยูกิเลิกคบเพื่อให้ก้าวหน้า ก็รู้สึกจะแย่ไปหน่อย โดยเฉพาะการจัดการลับหลัง
นอกจากนั้นก็มีเรื่องการเงิน ทางคณะมิยาโซโน่ก็ดูจะคิดถึงการหารายได้ทันทีจนผลักให้ยูกิออกแสดงทั้งที่ไม่พร้อมก็ดูไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ และสุดท้ายคืิอไม่เห็นเรื่องค่าจ้างเลย สงสัยว่าดารานำจะได้มากกว่านักแสดงทั่วไปเท่าไหร่
ลายเส้นดูดีตามแบบโชโจยุคเก่าที่ไม่เน้นตา จากข้อมูลตัวละครที่ให้มา รู้สึกว่าคนค่อนข้างตัวเดี้ยอยู่ แต่ในวงนี้ไม่น่ามีปัญหาเพราะจะทำให้คนเล่นเป็นชายดูตัวสูงขึ้น ด้านการแปลก็รู้สึกว่าใช้ได้ มีบอกว่าแปลและเรียบเรียงโดยอนุสรณ์ บรรยายโดยสุทิน
ที่มา
[1] Himuro Saeko & Fujita Kazuko. ไรซิ่ง ม่านมายา (Rising). สยามสปอร์ตพับลิชชิ่ง, 21 เล่มจบ, ต้นฉบับ 1981-1984).
รายการการ์ตูนญี่ปุ่น
เรื่องโดย Himuro Saeko ภาพโดย Fujita Kazuko
นิชินะ ยูกิ อยู่อเมริกากับพ่อ นิชินะ โนริโอะ หลังจบมัธยมต้น พ่อส่งกลับมาเข้าโรงเรียนมัธยมปลายที่ญี่ปุ่น โดยให้ไปอาศัยกับลุง นิชินะ โคโซ ที่เป็นนักประพันธุ์มีชื่อ แต่ยูกิเคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ที่โรงเรียนและอยากเรียนเต้นรำ สมัครไปสองแห่งไม่ผ่าน ก่อนได้เข้าโรงเรียนดนตรีมิยาโซโน่ทั้งที่ไม่ค่อยมีความสามารถ
หลังเข้าเรียน ยูกิที่ไม่ค่อยรู้เรื่องพบว่าโรงเรียนนี้ฝึกนักแสดงให้โอเปร่ามิยาโซโน่ที่เป็นวงหญิงล้วน เน้นดารานำที่แสดงเป็นผู้ชาย เช่น ไซ ฮิการุ โรงเรียนนี้อยู่ประจำ กลับบ้านได้ตอนสุดสัปดาห์ เพื่อนร่วมห้องคือ โอคาซากิ ซาโอโกะ ที่ยูกิเคยช่วยตอนสอบ ทำให้สนิทกันดี นักเรียนร่วมชั้นมีหลายคนที่ไม่พอใจยูกิ เช่น โคมุระ วาคาโกะ แต่นางแบบ อาชิเบะ คุนิโกะ มองว่ายูกิเป็นคู่แข่งที่น่ากลัว
ช่วงแรกยูกิมีปัญหามากในการเรียนเพราะขาดพื้นฐานในการเรียนดนตรี บัลเลต์ ลีลาศ นาฏศิลป์พื้นเมือง และละคร เช่น วิชาเต้นรำของอาจารย์ อิจิโนเสะ เรียว และวิชาละครของอาจารย์ นิชิซาวะ และ อิมะ อิซูมิ วิชาขับร้องของอาจารย์ อะดาจิ แต่ก็มีวิชาที่นักเรียนเริ่มเรียนเหมือนกัน เช่น ดนตรีพื้นเมืองที่เล่นโกโต
ยูกิถูกนินทาว่าใช้เส้นของลุงที่ผู้อำนวยการ มาเอดะ โทชิโร่ และนักเขียนบทละคร ทาคาชิ เคนจิ ทำงานด้วย ช่วงแรกยูกิเสียศูนย์จนทาคาชิที่เห็นแววเลยกระตุ้นด้วยการบอกให้ยูกิไปลาออก กลับทำให้ยูกิฮึดสู้ ความสามารถในการเรียนรู้เร็วก็ช่วยได้มาก ทั้งยังไม่มีปัญหาเรื่องนิสัยเก่าที่ติดมาจากผู้สอนก่อนหน้า ทำให้ตั้งตัวได้
ยูกิไปดูการแสดงของไอดอลกับพวกซาโอโกะ แต่ถูกพิธีกรลากขึ้นเวทีและได้แสดงการเต้น ซึ่งขัดกับกฏโรงเรียนที่ห้ามออกแสดงโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ได้คุนิโกะ ทาคาชิ และ มิซูชิม่า มานาบุ ที่รับผิดชอบเวทีไอดอล พูดจนได้รับโทษเล็กน้อย
เมื่อมีการสอบกลางภาค ยูกิได้ที่ 41 จาก 50 คน ซึ่งมีโอกาสตกออกมาก การสอบปลายภาคเป็นละครที่ให้เลือกระหว่างสามเรื่อง คือ 'สงครามแห่งความรัก' (ราชสำนักฝรั่งเศส/สเปน ปลายศตวรรษที่ 17) 'เพลิงรัก' (หญิงงานเมืองยุคต้อนโชวะ ผลงานของโคโซ) และ 'จอยซ์ โจ' (เด็กสาวอเมริกันที่เริ่มมีความรัก) คุนิโกะ วาคาโกะ และยูกิเลือกสงครามแห่งความรัก ส่วนซาโอโกะเลือกเพลิงรัก
เมื่อยูกิพบว่าตนเองเลือกบทผิด ควรจะเลือกจอยซ์ โจ มากกว่า และหมดเขตการเปลี่ยนบท เธอก็ต้องพยายามหาเอง ฝึกซ้อมกับหนุ่มที่เข้ามาจีบ โอมิ คาซูยะ นักเรียนค้นคว้าของคณะละครอัลโกในโกเบที่นำโดย มัตสึบาระ โอซามุ (ส่วนทาคาชิที่พยายามช่วยนี่คือปักธงชัดมาก) ยูกิดึงดันขึ้นเวทีด้วยบทใหม่ ถึงได้รับอนุญาตก็ทำให้นักเรียนที่ร่วมแสดงไม่พอใจและแกล้งออกจากเวทีจนยูกิต้องหาทางต่อบทเองจนไซที่มาเป็นกรรมการช่วยแสดงแทน ผลคือยูกิผ่านการสอบด้วยคะแนนดี ส่วนวาคาโกะตกออก
พวกยูกิขึ้นปีสองโดยเหลือนักเรียน 39 คน ในนักเรียนใหม่ที่เข้ามาที่โดดเด่นมากคือ ฟูคิโอะ คาโอรุ ที่ความจริงเป็นรุ่นพี่ แต่ประสบอุบัติเหตุตอนเกือยจบปีหนึ่งจนต้องลาออกแล้วมาสมัครใหม่ คาโอรุตัวสูงถึง 175 ซม ตั้งเป้าแสดงเป็นผู้ชายและมีกิริยาแบบผู้ชายได้เหมือนมาก คาโอรุได้รับอนุญาตให้มาเรียนกับปีสอง
นักเรียนปีสองต้องเลือกว่าจะแสดงบทผู้ชายหรือผู้หญิง ซึ่งถ้าเลือกได้ก็อยากแสดงเป็นผู้ชาย เพราะมีโอกาสเป็นดาราหลัก ยูกิแสดงความตั้งใจโดยการตัดผมสั้น นักเรียนฝึกตั้งแต่พื้นฐานท่าทางผู้ชาย เช่น การเดิน นั่ง
ในการจัดการแสดงของนักเรียนในงานประกาศผลผู้สมัครสอบที่เป็นการแสดงความสามารถของนักเรียนให้สาธารณชน คาโอรุและยูกิ ถูกเลือกให้แข่งเป็นตัวเอก ทาคาชิเสนอให้ทั้งสองคนอยู่กลุ่มฝึกเดียวกันและชนกันซึ่งหน้า ทาคาชิบอกคาซูยะให้เลิกคบกับยูกิเพื่อให้เธอสามารถก้าวไปข้างหน้า
โรงเรียนจัดละครชวนหัวประกอบดนตรีเรื่องใหม่ 'ตามหารัก' ที่แต่งโดยนิชิซาวะ เป็นเรื่องของนักสืบตามหาเด็กสาวหนีออกจากบ้าน คาโอรุเป็นนักสืบ บิลลี่, ยูกิเป็นน้องชาย พีท และคุนิโกะเป็นลูกสาวเศรษฐี เอ็มมิลี่ เบลล์ ในการแสดง ยูกิแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการจัดการเรื่องที่ไม่คาดคิดได้ดี (สมัยก่อนไม่รู้สึก แต่ตอนนี้เข้าใจว่าเป็นเรื่องใหญ่สำหรับวัฒนธรรมญี่ปุ่น) แต่มีปัญหาในการออกเสียงและร้องเพลงในช่วงหลัง (ตรงนี้แปลกใจว่าไม่มีการซ้อมใหญ่แสดงตั้งแต่ต้นจนจบหรือ) จนต้องใช้ตัวแสดงแทนในช่วงกลาง ก่อนได้แสดงการเต้นในช่วงสุดท้ายเอง
ผลงานของยูกิทำให้ไซคิดจะให้แสดงดับเบิ้ลแคสท์กับคาโอรุ แต่ทาคาชิไม่เห็นด้วย บอกให้ยูกิเปลี่ยนเป็นแสดงผู้หญิงเพราะข้อจำกัดด้านลักษณะร่างกายและเสียง เมื่อยูกิไม่ยอม ทาคาชิก็พาไปดูการซ้อมเรื่อง 'The Hot Desert of Arabia' ที่นำโดยนักแสดงผู้ชายอันดับสอง โคซากะ เร เป็น อับดุล, อิชิฮาระ ไค เป็น ลาดิน และ โทอาเกะ นาสึโนะ เป็นนางรำ ไลล่า และคนรักของลาดิน
ทาคาชิให้ยูกิฝึกซ้อมบทของไลล่าเองด้วย นาสึโนะเคยแสดงเป็นผู้ชายแต่เปลี่ยนมาเป็นผู้หญิงสองปี เป็นคู่แสดงที่ไคปักใจมาก เมื่อนาสึโนะเจ็บไม่สามารถขึ้นเวทีในช่วงแรกของฤดูการแสดง ตัวแทนไลล่ารับแรงกดดันไม่ไหวจนขอถอนตัวกลางทาง ทาคาชิจึงให้ยูกิออกแสดงแทน สร้างไลล่าในอีกรูปแบบหนึ่งจนประสบความสำเร็จ
ยูกิเปลี่ยนมาแสดงบทผู้หญิงทำให้เกิดความตึงเครียดกับเพื่อนร่วมชั้น ส่วนนาสึโนะขอลาออกเพราะอาการบาดเจ็บ ทาคาชิเขียนบทละครประกอบเพลงเรื่องใหม่ 'แรกรัก เลดี้แอน' ที่ดัดแปลงจาก 'โรมรำลึก' ให้ไคเป็นนักแต่งเพลงและนักร้อง ราล์ฟ เบคเคอร์ และยูกิเป็นเจ้าหญิง อังตัวจ์ ทำให้ คุซากะ โยชิเอะ ที่แสดงเป็นเลขา เอวาลีน ไม่พอใจที่เด็กใหม่ฝีมือด้อยได้บทนำ
เป้าหมายของทาคาชิคือออกจากกรอบของมิยาโซโน่่ ปะทะกับนิชิซาวะถึงจะต้องลาออกถ้าการแสดงไม่ประสบความสำเร็จ ส่วนยูกิก็ต้องฝึกกิริยาท่าทางของผู้หญิงใหม่ คาโอรุพบว่าที่ทาคาชิให้ยูกิฝึกบทผู้ชายก็เพื่อให้ฝึกเป็นผู้หญิงในรูปแบบของนาฏศิลป์พื้นบ้านที่ใช้ผู้ชายแสดงเป็นผู้หญิง เมื่อยูกิมีปัญหาในการปรับตัวเป็นเจ้าหญิง รู้เรื่องการเดิมพันของทาคาชิ บวกกับความเครียดที่นักแสดงขอออกจากบทกว่าครึ่งจนต้องลาพักที่บ้าน (จขบ. สงสัยว่าไม่มีใครไปดูเรื่องต้นฉบับว่าทำไมดังหรือ)
ระหว่างที่ยูกิไม่อยู่ โยชิเอะซ้อมเป็นอังตัวจ์ทำให้อื่นกลับมาเล่นต่อ จนยูกิกลับมาหลังทำความเข้าใจเรื่องการเล่นละครกับ มัตสึบาระ โอซามุ ที่เคยสอนทาคาชิ และทาคาชิไปตามเอง (มีจูบด้วย) การแสดงเรื่องนี้เป็นที่สนใจของนักแสดงบทหญิงอย่างมาก การออกแสดงที่โรงละครเล็กก็มีผลตอบรับดีมากด้วย เปิดแสดง 24 รอบ ผู้ชม 13,000 คน ดันให้ยูกิกลายเป็นดารามีชื่อทันที
หลังยูกิจบการศึกษา ผู้อำนวยการจับคู่ไคและยูกิ แสดงเป็นลาดินและไลล่าต่อที่โรงละครใหญ่ในโตเกียว ยูกิเข้าคณะอย่างเป็นทางการ พบบรรยากาศการทำงานใหม่ มีรุ่นพี่ปีสาม มิซูสุ โยโกะ เป็นผู้แสดงแทนบทไลล่า ทาคาชิเตือนว่าต้องรักษาบทของตัวเองด้วยตัวเอง ในขณะทาคาชิเองก็รู้สึกว่าดึงยูกิมาใช้งานเร็วเกินไป ความโด่งดังของยูกิได้กลายเป็นอันตราย คาซูยะก็เตือนยูกิด้วย
นิชิซาวะสร้างละครเรื่องใหม่จากผลงายของโคโซ 'ลีลาศครั้งสุดท้าย' เพื่อออกแสดงที่โรงละครใหญ่ในเดือนสิงหาคม ซึ่งเป็นช่วงพักร้อนที่การแข่งขันสูง ทั้งยังมีคู่แข่งคือโรงละครโตโฮที่แสดงเรื่องเดียวกัน นิชิซาวะจึงให้ให้ไซและยูกิแสดงนำ ตอนแรกยูกิปฏิเสธเพราะไม่อยากใช้เส้นสาย แต่ก็เปลี่ยนใจเมื่อทาคาชิเกลี้ยกล่อม
'ลีลาศครั้งสุดท้าย' เป็นเรื่องรักรันทดของภรรยาขุนนางกับนายทหารหนุ่ม ไซเป็นพันตรี คริสโตเฟอร์ ออลฟอร์ด, ยูกิเป็น เซตะ ภรรยาขุนนาง ไนโต และซาโยโกะได้บทหญิงงามเมืองและตัวแทนเซตะ เซตะเคยเป็นหญิงงามเมืองที่ถูกไถ่ถอน มีชีวิตอย่างถูกสามีกดขี่ ซึ่งไม่เหมาะกับยูกิอย่างมาก (โดยส่วนตัวคือไม่เข้าใจว่าเลือกยูกิออกมาได้อย่างไร)
ไคที่เป็นห่วงผิดหวังกับทาคาชิอย่างมากที่ไม่ห้ามยูกิและพยายามเตือน ยูกิพยายามจนออกแสดงและได้รับความชื่นชอบจากผู้ชม แต่ไม่นานก็ประสบอุบัติเหตุบนเวทีขาแพลง ซาโยโกะแสดงแทนระหว่างที่พัก ทำให้ยูกิพบว่าตนเองไม่มีความสามารถในการแสดงเท่า ที่ได้รับความชื่นชมเป็นเพราะผู้ชมชอบเป็นการส่วนตัว
ยูกิยิ่งเคว้งเมื่อละครเดือนพฤศจิกายนของนิชิซาวะก็จะใช้ภาพลักษณ์ของแอนอีก หนึไปปรึกษาคาซูยะ ไปคณะละครอัลโก พบมัตสึบาระ ก่อนกลับไปสารภาพรักกับทาคาชิ เมื่อถูกปฏิเสธก็ต้องการพิสูจน์ตนเอง ลาออกทางมิยาโซโน่ และไปฝึกทึ่อัลโก แต่สัญญากับมิยาโซโน่ทำให้ขึ้นแสดงไม่ได้ ลองหาทางอื่น ไปคัดตัวละครแล้วก็เจอการล็อคคน
ยูกิไปคัดตัวสำหรับการแสดงที่เธียเตอร์วีก้า เรื่อง 'เมอรี่ ทีน่า' ของนักเขียนบทอิสระ คุราตะ โกโร่ ที่รุ่นเดียวกับเคนจิ ดารานำคือ อิงูจิ มาริโกะ ที่แยกกับทาคาชิที่ต้องการอยู่ด้านละคร มาโตด้านโทรทัศน์ เป็นพรีเซนเตอร์สินค้าจำนวนมาก รวมถึงซีกัลที่เป็นสปอนเซอร์ละครด้วย มาริโกะเล่นบท ทีน่า อริสัน นักแสดงชื่อดังที่มีพื้นหลังโหดร้าย ส่วนยูกิเป็น แพ็ททริเซีย ดาราหน้าใหม่ที่ต้องการชิงตำแหน่งของทีน่า
เดิมคุราตะต้องการทำลายยูกิเพื่อจัดการทาคาชิ ส่วนมาริโกะก็ต้องการจัดการยูกิเพราะทาคาชิ แต่ยูกิก็สามารถทำให้เป็นที่ต้องการได้ ผ่านข้อจำกัดของประสบการณ์ด้านความรัก เกือบได้แสดงแทนมาริโกะเมื่อสปอนเซอร์ไม่พอใจบททีน่าที่ทำให้ภาพลักษณ์ของมาริโกะเสียหาย แต่ในที่สุดก็ผ่านไปได้ ละครประสบความสำเร็จ
ยูกิกับมิยาโซโน่ไปแสดงละครเรื่องใหม่ของทาคาชิ 'สายตาเย็นชาอุทิศแต่มิโมซ่า' โดยยูกิเป็นสาวนักร้อง มิโมซ่า คู่กับไคที่รับบทมือสังหาร อัลฟอนส์ ชาวอาร์เมเนียที่หลบหนีไปปารีสหลังการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ โดยไคขึ้นเป็นดารานำบทชายอันดับหนึ่งหลังจากไซลาออก ทาคาชิจะออกจากมิยาโซโน่หลังจบละคร และยูกิก็พร้อมจะเผชิญบทใหม่ด้วยกัน
เนื่องจากได้ข่าวว่าคณะละครทาคาราซุกะเรวิว จะมาแสดงที่ไทย เลยทำให้นึกถึงเรื่องนี้และไปหามาอ่านซ้ำ ในภาพรวมก็เป็นเรื่องโชโจที่ตัวเอกหญิงพยายามพัฒนาตัวเองขึ้นเรื่อยๆ มีความรักมาเกี่ยวข้องบ้าง เนื่องจากสังคมที่มีความกำกับสูง เลยเอาการที่ยูกิเดิบโดในอเมริกามาเป็นตัวสร้างเหตุผลของการออกนอกกรอบ ถือเป็นเรื่องคลาสสิคในสายเรื่องหนึ่ง
หลังจากที่ทิ้งระยะการอ่านจากครั้งที่แล้วจนแก่ -_-" ก็รู้สึกว่ามีความแตกต่างในความรู้สึกพอสมควร ตอนเริ่มเรื่องยูกิอายุสิบหกคือเด็กมัธยมปลายธรรมดา ทาคาชิที่เริ่มอายุยี่สิบสามก็คิดว่าค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับประสบการณ์ในการทำงานหลังจบการศึกษา แต่ทั้งนี้เรื่องทาคาชิแอบจดการให้ยูกิเลิกคบเพื่อให้ก้าวหน้า ก็รู้สึกจะแย่ไปหน่อย โดยเฉพาะการจัดการลับหลัง
นอกจากนั้นก็มีเรื่องการเงิน ทางคณะมิยาโซโน่ก็ดูจะคิดถึงการหารายได้ทันทีจนผลักให้ยูกิออกแสดงทั้งที่ไม่พร้อมก็ดูไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ และสุดท้ายคืิอไม่เห็นเรื่องค่าจ้างเลย สงสัยว่าดารานำจะได้มากกว่านักแสดงทั่วไปเท่าไหร่
ลายเส้นดูดีตามแบบโชโจยุคเก่าที่ไม่เน้นตา จากข้อมูลตัวละครที่ให้มา รู้สึกว่าคนค่อนข้างตัวเดี้ยอยู่ แต่ในวงนี้ไม่น่ามีปัญหาเพราะจะทำให้คนเล่นเป็นชายดูตัวสูงขึ้น ด้านการแปลก็รู้สึกว่าใช้ได้ มีบอกว่าแปลและเรียบเรียงโดยอนุสรณ์ บรรยายโดยสุทิน
[02/07/26, 06/07/26, 23/07/26]
ที่มา
[1] Himuro Saeko & Fujita Kazuko. ไรซิ่ง ม่านมายา (Rising). สยามสปอร์ตพับลิชชิ่ง, 21 เล่มจบ, ต้นฉบับ 1981-1984).
รายการการ์ตูนญี่ปุ่น
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น