พิฆาตอสูรา 404 - Mochi
เรื่อง พิฆาตอสูรา 404
โดย Mochi
ยักษ์ทำให้เกิดโรคภัย ใช้แมลงที่เป็นร่างแยกบุกรุกเข้าไปในร่างกายมนุษย์ ดูดเอาปราณแท้ที่เป็นพลังชีวิตไปเป็นอาหารหล่อเลี้ยงยักษ์ ยิ่งแมลงสูบปราณแท้ไปเท่าไหร่ ยักษ์ก็จะแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น มนุษย์ที่ถูกดูดปรานแท้ก็จะเจ็บป่วยถึงตายได้ เทพ โอคามุซึมิโนะมิโคโตะ จึงส่ง โมโมทาโร่ มาปราบยักษ์บนโลกมนุษย์ ในปีเคียวโฮ โมโมทาโร่และพวก คือ ยูคิจิโร่, เคนสึเกะ และ ซารุฮิโกะ ไปปราบยักษ์ แต่ถูกฆ่าหมด เทพจึงบอกโมโมทาโร่ที่ใกล้ตายว่าจะให้สะสมพลังในลูกท้อแล้วเกิดใหม่ และใช้ชีวิตของบริวารสองคนทำให้อีกคนมีร่ายกายเป็นอมตะ โมโมทาโร่เลือกซารุฮิโกะที่มีความสามารถใช้กระบวนปราณ
เคนสึเกะเคยบอกซารุฮิโกะว่าถ้ามีปัญหาให้ไปขอความช่วยเหลือจากน้องชาย ยามางาตะ เคนจิโร่ คัตสึอากิ ที่อิวามุระในแคว้นมิโนะ เคนสึเกะเสียลูกเมียและตาขวาเพราะแมง เลยยกตำแหน่งผู้สืบสกุลให้น้องชาย ผ่านไปสามร้อยปี ซารุฮิโกะที่เป็นนินจาได้รวมกลุ่มนินจาต่อต้านยักษ์ TAO
ผู้นำรุ่นที่ 12 คือ ยามางาตะ คาเงคัตสึ โครงสร้างแบ่งเป็น หน่วยลิงน้ำเงิน นกเหลือง และหมาแดง ฉากหน้าเป็นหมอที่ศูนย์ฝังเข็มและรมยา ฮิราซากะ ซารุฮิโกะ หัวหน้าศูนย์ โชอิจิ เป็นลูกของน้องชายภรรยาในนาม สมาชิกที่มีพลังมากคนหนึ่งคือ ฟุชิมิ ไคโตะ ที่ซารุฮิโกะเคยช่วยไว้และได้กลายเป็นผู้กินยักษ์คือสามารถดูดกลืนแมลงที่อยู่ในตัวและรับพลังของยักษ์มาใช้ แต่เมื่อโมโมทาโร่ออกจากลูกท้อ แต่ร่างเป็นลูกเจี๊ยบ เทพแนะนำให้กินยักษ์เพื่อสะสมพลังและกลายร่างเมื่อกินได้ประมาณ 404 ตัว
โชอิจิไปค้นหายักษ์ที่เกียวโตกับพี่น้องฝาแฝดหน่วยนกเหลือง เทคิกาวาระ ฮินาตะ และ ชิซีกะ แต่ถูกยักษ์ล้อม พวกซารุฮิโกะตามไปช่วย ไคโตะได้รับการสับสนุนจากโมโมทาโร่ในการเผชิญหน้ากับยักษ์ โคโคโนะเอะ อารุจิ ที่สามารถสร้างแมลงชนิดใหม่ได้ตามความคิด จนซารุฮิโกะมาและสามารถบีบให้ยักษ์ตกหน้าผา
เทพโอคามุซึมิโนะมิโคโตะบอกว่าถ้าสามารถปราบอารุจิได้ จะปลดปล่อยซารุฮิโกะจากหน้าที่คือยอมให้ตายได้ แต่ไคโตะไม่ยอมให้ซารุฮิโกะตาย ซารุฮิโกะจึงเล่าเรื่องภรรยา ฟุมิ ที่ตายเพราะแมลงปอดและความทรมานของการคงอยู่เพื่อขอความร่วมมือของไคโตะ
เรื่องนี้ถือว่าเป็นตำนานโมโมทาโร่ที่แปลกใหม่และฮาดีเหมือนกัน เรื่องอาจจะดูต๊องสักนิดแต่ก็ถือว่าฮาดีค่ะ
ที่มา
[1] Mochi. พิฆาตอสูร 404 (Shihyakushiki). NED Comics, เล่ม 1-2, 2567 (ต้นฉบับ 2023).
รายการการ์ตูนญี่ปุ่น
โดย Mochi
ยักษ์ทำให้เกิดโรคภัย ใช้แมลงที่เป็นร่างแยกบุกรุกเข้าไปในร่างกายมนุษย์ ดูดเอาปราณแท้ที่เป็นพลังชีวิตไปเป็นอาหารหล่อเลี้ยงยักษ์ ยิ่งแมลงสูบปราณแท้ไปเท่าไหร่ ยักษ์ก็จะแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น มนุษย์ที่ถูกดูดปรานแท้ก็จะเจ็บป่วยถึงตายได้ เทพ โอคามุซึมิโนะมิโคโตะ จึงส่ง โมโมทาโร่ มาปราบยักษ์บนโลกมนุษย์ ในปีเคียวโฮ โมโมทาโร่และพวก คือ ยูคิจิโร่, เคนสึเกะ และ ซารุฮิโกะ ไปปราบยักษ์ แต่ถูกฆ่าหมด เทพจึงบอกโมโมทาโร่ที่ใกล้ตายว่าจะให้สะสมพลังในลูกท้อแล้วเกิดใหม่ และใช้ชีวิตของบริวารสองคนทำให้อีกคนมีร่ายกายเป็นอมตะ โมโมทาโร่เลือกซารุฮิโกะที่มีความสามารถใช้กระบวนปราณ
เคนสึเกะเคยบอกซารุฮิโกะว่าถ้ามีปัญหาให้ไปขอความช่วยเหลือจากน้องชาย ยามางาตะ เคนจิโร่ คัตสึอากิ ที่อิวามุระในแคว้นมิโนะ เคนสึเกะเสียลูกเมียและตาขวาเพราะแมง เลยยกตำแหน่งผู้สืบสกุลให้น้องชาย ผ่านไปสามร้อยปี ซารุฮิโกะที่เป็นนินจาได้รวมกลุ่มนินจาต่อต้านยักษ์ TAO
ผู้นำรุ่นที่ 12 คือ ยามางาตะ คาเงคัตสึ โครงสร้างแบ่งเป็น หน่วยลิงน้ำเงิน นกเหลือง และหมาแดง ฉากหน้าเป็นหมอที่ศูนย์ฝังเข็มและรมยา ฮิราซากะ ซารุฮิโกะ หัวหน้าศูนย์ โชอิจิ เป็นลูกของน้องชายภรรยาในนาม สมาชิกที่มีพลังมากคนหนึ่งคือ ฟุชิมิ ไคโตะ ที่ซารุฮิโกะเคยช่วยไว้และได้กลายเป็นผู้กินยักษ์คือสามารถดูดกลืนแมลงที่อยู่ในตัวและรับพลังของยักษ์มาใช้ แต่เมื่อโมโมทาโร่ออกจากลูกท้อ แต่ร่างเป็นลูกเจี๊ยบ เทพแนะนำให้กินยักษ์เพื่อสะสมพลังและกลายร่างเมื่อกินได้ประมาณ 404 ตัว
โชอิจิไปค้นหายักษ์ที่เกียวโตกับพี่น้องฝาแฝดหน่วยนกเหลือง เทคิกาวาระ ฮินาตะ และ ชิซีกะ แต่ถูกยักษ์ล้อม พวกซารุฮิโกะตามไปช่วย ไคโตะได้รับการสับสนุนจากโมโมทาโร่ในการเผชิญหน้ากับยักษ์ โคโคโนะเอะ อารุจิ ที่สามารถสร้างแมลงชนิดใหม่ได้ตามความคิด จนซารุฮิโกะมาและสามารถบีบให้ยักษ์ตกหน้าผา
เทพโอคามุซึมิโนะมิโคโตะบอกว่าถ้าสามารถปราบอารุจิได้ จะปลดปล่อยซารุฮิโกะจากหน้าที่คือยอมให้ตายได้ แต่ไคโตะไม่ยอมให้ซารุฮิโกะตาย ซารุฮิโกะจึงเล่าเรื่องภรรยา ฟุมิ ที่ตายเพราะแมลงปอดและความทรมานของการคงอยู่เพื่อขอความร่วมมือของไคโตะ
[24/07/25, 18/03/26]
เรื่องนี้ถือว่าเป็นตำนานโมโมทาโร่ที่แปลกใหม่และฮาดีเหมือนกัน เรื่องอาจจะดูต๊องสักนิดแต่ก็ถือว่าฮาดีค่ะ
[24/07/25]
ที่มา
[1] Mochi. พิฆาตอสูร 404 (Shihyakushiki). NED Comics, เล่ม 1-2, 2567 (ต้นฉบับ 2023).
รายการการ์ตูนญี่ปุ่น
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น